In 2006 en 2007 bood Urban Aesthetics talentvolle kunstenaars vanuit verschillende disciplines de mogelijkheid een duo-tentoonstelling te maken in De Wittenplaats in Amsterdam.
. Hoewel Dick Duyves en Marjolein Houbaer met een verschillend medium werken, raakt het werk inhoudelijk sterk aan elkaar. Beiden zijn gefascineerd door plekken zonder duidelijke functie en identiteit. Ze brengen plekken in beeld waar mens en natuur elkaar raken. Plekken die rust en kalmte uitstralen maar soms ook dreigend en onheilspellend zijn. Actuele ontwikkelingen die typerend zijn voor onze snelle maatschappij lijken eraan voorbij te gaan. In zowel de foto’s als de tekeningen is de mens nauwelijks aanwezig, zijn sporen des te meer. De toeschouwer ziet een verlaten weg, een verlaten huis of een bankje tussen de bomen.
Vooorjaar 2006 verbleef Nobody Can Glue (aka Christel Boertjes & Yurrian Rozenberg) eenentwintig dagen als artists-in-residence in Skaftfell in Seydisfjodur, een ingesneeuwd dorp met achthonderd inwoners in IJsland. De foto's schetsen en teksten die zij daar maakten zijn het uitgangspunt voor een ruimtelijke presentatie die gevoelens verbeelden van isolatie, je hoofd stilzetten, de weg kwijtraken en weer terugvinden. Tijdens de opening was er een geluidsperformance van Ronald van der Meijs. In deze tentoonstelling presenteerde Liesbeth Abbenes haar recente, levensgrote wandkleden. Van een afstand ogen deze kleden grafisch maar dichterbij lijken de vlakken plastisch en in beweging door de duizenden geborduurde steken. Nathalie Bruys componeerde speciaal voor de tentoonsteling geluidsstukken die op walkmans te beluisteren zijn. Haar werkmethode resulteert in onverwachte composities, soms lieflijk en melodieus, dan weer donker en wringend.
www.wittenplaats.nl
Puncture (2006), Liesbeth Abbenes, vilt en borduursel
|
|
